İlk defa Cioran kitabı okudum. Aslında sosyal medya aracılığıyla görüp aldığım bir kitap. Almadan önce biraz araştırma yaptığım da kitaptan alıntılar çok hoşuma gitmişti ve aslında beni okumaya bu sürükledi. Şimdi asıl olarak kitaba gelirsek kitapta yazar başlıklar altında yazılar yazmış, belirli giden bir olay örgüsü vs yok. Ayrıca hem kendinizi bulduğunuz cümlelerle dolu hem de bazen okurken anlaşılırlığı yoran cümlelerle. Felsefi bir kitap olduğu için sonlarına doğru birazcık yoruldum demezsem yalan olur. Belki de bir ara kitaba ara vermiştim ondan da kaynaklanmış olabilir. Ayrıca da zaten böyle kitaplar düşünce üzerine olduğu için bu yorgunluk biraz normal diye de düşündüm. Ama ne olursa olsun bu altını çizdiğim ve kurulmuş bazı düşünce cümlelerine bana farklı bir açıdan baktırıp vay be dedirttiği yerler için bence deydi. Felsefeye ilginiz, sevginiz hele de merakınız varsa ki benim bile orta halli bir ilgim var okumanızı rahatlıkla tavsiye edebileceğim sizi çok teorik bilgilere boğmayan orta halli hoş bir kitap.
Alıntı: ‘Gündüz, düşüncelere düşmandır; güneş karartır onları; ancak gecenin ortasında açılırlar...’