Hasılı bu zamanlar o kadar işle gürültü ile doluyor ki, vakit saat gelince ölüm döşeğine yatmaya vakit bulamıyor, çocukların düdük sesleri, davul, trampet patırtıları içinde, belki, farkında olmadan, ölüyor. Bir insan için saadetin bundan büyüğü düşünülür mü?
Ekseri tecrübesiz hastalar gibi sanmıştı ki insanın ıstırapları yattığı yataktan, etrafındaki eşyadan gelir ve yer değiştirmek onlardan kurtulmak için en birinci çaredir.
"Babam, fazla namuslu adammış... 'bir babanın çocuklarına bırakacağı en kıymetli miras temiz bir isimdir' der gidermiş... Temiz bir isim, bir miktar dünyalıkla beraber olursa âlâ."