Yusuf Arikan
@Benveyt
Yalnız yaşayan biriyim.doga bisiklet, fotoğrafçılık, müzik ve edebiyat benim için çok önemli. Bisiklet ile bazen uzun turlara çıkmayı severim, doğada kamp kurmayı.
Şeriata Karşı Ali Şeriatı
Puan vermedi·96 syf.·
2020 47. kitabı
Evet.. Ali Şeriati değil, Ali Şeriatı. Nitekim böylesine necis, böylesine zehirli ve böylesine kinli bir İslam anlayışı, ancak başka bir şeriatın temsil makamınca makul karşılanabilir. Zira herkes vazifesini yapmakla mükelleftir.
Kalemi oldukça güçlü ve şahsı ziyadesiyle zeki. Kitabı körpe bir zihinle okuyan herkes, ilk sayfasından, son sayfasına kadar haklı bulacaktır. İşte bu büyük bir beceridir.
Kitabın ilk sayfaları, hücum için hazırlık ve zemin ikmali. Reddetmek neredeyse olanaksız. Fakat donanize olmuş bir zihin ve gerekli itikadi teçhize malik bir inanç ile okuyan herkes, Ali Şeriati'nin kalemindeki zehri fark edecektir.
Şia dışındaki tüm itikad ve mezhepleri "şirk dini" olarak kategorize eden Ali Şeriati, bir de utanmadan "Peygamber ömrünü bunlar gibi putperestlerle mücadele etmeye adamıştı." diyecek kadar ileri gidiyor.
Ali Şeriati'ye göre, gerçek din hiçbir zaman yaşanamamıştır. Zira insanlar gerekli olgunluğa yenice erişmiştir. Bunu söylerken, Asr-ı Saadet için bir parantez dahi açmıyor oluşu, hadsizliğinin en büyük vesikasıdır.
Nicesi ve daha nesi ve nesi...
Kitabı okurken nevrotik nöbetler geçirdim desem, mübalağa etmiş olmam. Kaldı ki hasım bellediğim her fikirin, dinlemeye değer olduğu bilincini kendine telkin etmiş biri olarak; Ali Şeriati bahsindeki hiddetimi ziyadesiyle yerinde görüyor ve zerre-i miskal gocunmuyorum.
Öyle ki... Bazı sayfalarda dilimin ucuna gelen Bedirhan Gökçe şiirini mırıldanmadım da değil;
"Sana bir sözüm, nasihatim var,
Aldığım ahlakla bir terbiyem var,
Seni doğuran ana... deyip geçmek var,
Saygım adabımı tuttu bu gece."
Kusuruma bakmayınız sayın okuyucular.. Zürriyetsiz her fikrin, itikadı örseleyen mevkisine hınç duymak şerefimdir.
Atam Yavuz Sultan Selim'in, Kutbum İmam Gazali'nin derdinden ve mücadelesinden haberdar
Yusuf Arikan
Elestireye acik olmayan, dogmatik toplumlarda kulturel bir gelisimin olmasi mumkun olmadigi gibi bu topluluklar yerinde de sayamaz. Surekli geriye ve yok olmaya dogru bir seyir icindedirler. Farkli dusunce ideal ve hedefler barindirana yasam hakki tanimayan farkliyi dusman ve seytan olarak adleden kulturde kaos ve kan hic bitmeyecek olan hir dusmanlik uzerine kuruludur. Bu sebepten bu topluluklarda gercek hicbir sekilde tezavur etmez cunku masallara , heba edilir. Gercegi soyleyenler ise seytan ve seytanin elcisi olarak gorulur ve katledilir..dolayisiyla Ali Şeriati her nekadar humanis bir perspektiften dusuncesini ileri sursede; kendi vahseti ve kan gölunun icinde uyuyan ortadogu toplumu icin cok ciliz bir sestir. Kimseyi uyandiramaz cunku gercegi ifade etmekten uzakken ciliz ve korkakcadir sesi. Bu ara Avrupadan da iğrenmekteyim. İki yuzluluklerinden..