“İyi mi yaşadım?”diye soran yok. “Ne kadar yaşadım?”diye bakıyor herkes. Oysa iyi yaşamak herkesin elinde olabilir ama uzun yaşamak kimsenin elinde değildir!
Daldığı uykudan uyandırmalı ruhumuzu asıl,sarsmalı uyarmalı,doğanın bize çok az şey verdiğini söylemeli ona. Hiç kimse zengin doğmaz. Gün ışığına çıkan herkes sütle,bir bez parçasıyla yetinmek zorundadır.
Fakirlik,yalnız gerçek ve belli dostları senin çevrende tutacaktır çünkü. Yalnız bu neden için bile,yani kimlerin bizi sevdiğini gösterdiği için bile fakirliği sevmemiz gerekmez mi?Ah, sana saygı göstermekte kimsenin riyakar olmayacağı gün ne zaman doğar acaba?