Ben ne anamın koynundaki sıcaklıkta ne babamın güvenli kollarında büyüdüm . Ben kendi gölgemde büyümüş biriyim . Huzuru kendimden başka yerde bulamamışım ki ;sevgi nedir bilmem o sebepten..
Neydi dayanılmaz olan ? Hislerim mi , hissettirdikleri mi ? Kalp ya bu etten kandan yapı, gönül ruhu bu ne etten ne kemikten;safi hüsrandan ve her daim kursakta kalan son yutkunmadan ... huzursuzluk bu ölümden beter elden ayaktan düşmeden hallice..