"keşke ölü insanlar ölü kalsa. Neden ben ve içimdeki güzellik ölüler tarafından yönetilsin? Güzellik canlıdır ve ebedidir. Lisanlar gelip geçicidir. Ölülerin tozudur"
Martin kendini yabancı bir diyarın kıyılarına vurmuş bir kazazedeyse, dili sürçüp kekeleyerek bu yeni diyardaki kardeşlerinin kaba saba, barbar lisanlarıyla boş yere şarkı söylemeye çabalayan, yüreği güzelliğin gücüyle dolu bir şaire benzetti.