İnsanı sadece biyolojik bir varlık olarak göremediğimiz, onun varoluşuna çeşitli yüce anlamlar yüklediğimiz için, gövdeden akan kanın, Can denilen şeyi çekip almasını, dolayısıyla o kişinin ölmüş olmasını Bir türlü kavrayamadığımızı düşünüyorum. Hayvanlar ölümü anlıyor ama insanlar anlayamıyor. Can denen şey, her türlü yaralanmaya, berelenmeye açık haldeki insan bedeninden bir saniyede çıkıp gidiveriyor ve insanlar bunun sonucunda aklını kaçıracak kadar sarsılıyorlar: "Tanrım daha 1-2 saat önce nasıl da canlıydı, nasıl da kahkahalar atıyordu, şimdi nasıl yok olabilir" diye tekrarlayıp duruyorlar. İnsanın algılama gücünü zorlayan bir durum bu nokta hayatımıza varoluşumuza yüklediğimiz hiçbir kavramla bağdaşmıyor. Sahiden her şey saçma mı, hayatını hiç anlamı yok mu? Bence öyle! Yok, bir şey yok, insanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı anlam yükleme çabası içindeyiz, çünkü hiçlik zor geliyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ey benim şahım; hayatımı bağışladın ama karşılığında hikayelerimi çaldın benden. Oysa ben sadece hikayelerde yaşayabilirdim. Şimdi onlar tükendi ve benim hikayem de sona erdi.