Bir insanın hayatı, başka bir insanın hayatıyla anlam kazanabilir belki evet; ama bir insanın hayatı, tek başına da anlamsız değildir. Şöyle bir düşün şimdi; yokluğuna alışamam dediğin insanlar mazi olmadı mı? Bir zamanlar hayatına aldığında, uğruna her şeye değer dediğin ve bütün imkanlarını seferber ettiğin insanı kaybettiğinde çok üzülmüştün.
Hatta zaman zaman, onsuz nasıl yaparım, dediğin günler bile olmuştu.
Ama çok da güzel onsuz da yapmadın mı? Yaptın. Yokluğuna alışmadın mı? Alıştın.
Düştün, ayağa kalkamam dedin. Kalkmadın mı? Kalktın.
Kimseyle var olmadın, kimsenin yokluğuyla da yok olmayacaksın.