Berin Naz Pınar
@Berinpinar
5 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Içinde çok acı saatler geçirmiş olmama rağmen küçük odamdan adeta hüzünle ayrıldım. Mektepte bize bir şiir ezberletmislerdi. Insan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bu çocuk insan değil, çalıkuşu!" diye bağırmıştı.
Işte o günden sonra asıl adım unutuldu ve herkes beni Çalıkuşu diye çağırmaya başladı.