Garip kaderime gülümsedim; aynaya bakarak tabii. Tatlı bir gülümse. Eski neşemi kaybetmediğimi göstermek için. Sonra durgunlaştım. Neden? Unuttum. Dur, hayır; unutmadım. Yalnız kaldıkça, yalnız kalmaktan korktukça.. Aynadan uzaklaştım; fakat, biliyordum, böyle bir düşünceydi.