Berkay Alay
@BerkayAlay
Denizi anlamak için sadece dalgaları değil, altındaki sessizliği de duymak gerekir. Mekatroniğin çarkları arasında daktilomun sesini arıyor; metinlerimde olayları değil, ruhtan kalan kuytu köşeleri anlatıyorum.
Yazar
Denizcilik lisesi birinciliğinden kelimelerin titiz işçiliğine... Yazı rotam; Karamürsel sabahlarında ve 750 numaralı otobüsün buğulu camlarında başladı.
Rize, 3 Ağustos 2007
8 okur puanıNisan 2026 tarihinde katıldı
Her insanın kendine döndüğü gizli bir anı vardır; bir kadının banyodan sonra, derin düşüncelerle saçlarını uzun uzun tarayışı gibi... O an sadece kendine odaklanır, planlarıyla hayatını tartar. Fakat bu narin eylemin yanı sıra, dış dünyanın kaba tavırlarını ve çevresel ortamları düşündüğümde tuhaf hissediyorum. İnsan kendine karşı o ince ihtimamı gösterirken, dışarıdan gelecek ufacık bir kaba sözün dahi o anı inciteceğini hissediyor. İnce bir nokta bu; insan o kaba dünyada, tam da kendi içine çekildiği anlarda inciniyor.
Reklam
İnsan ruhu çok tuhaf bir paradokstur; bir insan en çok neyden korkuyorsa, ironik bir şekilde bizzat o korktuğu şeyi etrafına yaşatır.
İnsanlara ne kadar iyi davranırsan davran, kendi sığlıklarından bir gram dışarı çıkamayacak kadar ürkektirler.
Reklam