Kitap; iki güzel hikayeden oluşuyor.
İlk hikâyede sevgiye aç bir kadının ne kadar savunmasız oluşu işlenmiş.
Ikinci hikayede ise Zweig, okuyucusuna bir yankesici ile empati yaptırıyor. Ancak hikayenin bana dokunan kısmı; BİR ŞEY BIZDEN NE KADAR UZAK GÖRÜNÜRSE GÖRÜNSÜN ASLINDA BİZE BIR O KADAR DA YAKINDIR.
Zweig kısa ama öz olarak yapmış yine yapacağını :)