Bana göre kitabın özet cümlesi:
"Halbuki konuşmaya ne kadar muhtacım. Her şeyi içinde boğmaya mecbur olmak, diri diri mezara kapanmaktan başka nedir?"
Kitabı okurken yeri geliyor Raif oluyorsunuz yeri geliyor Maria oluyorsunuz..
Karakterler sanki bizim çevremizden seçilmiş gibi, gerçekçi..
Sahi Raif(!), daha fazlasını yapamaz mıydı?