İnsanlığımızın tüm işaretlerinde (çıplaklık, üşüme, uyku, açlık), fani bedenimizin her bir ihtiyacında, insanları iyi ya da kötü, saygın ya da rezil, dürüst ya da namussuz olarak sınıflandıran tüm ayrımların yüzeysel olduğunu anladım.
Düşünsenize; tüm yaşamınız boyunca insanlık için çabaladığınızı, birçok insanın hayatlarına dokunduğunuzu fakat aynı zamanda bu insanların sizin öldüğünüzü bile farketmediğini..
Benim için Stefan Zweig kitaplarına güzel bir giriş oldu. Devamı gelecek :)