Güle Bulanmış Adam
Bir diken gibi batıyordu gözbebekleri,
Üzgünüz, acılıyız, yaslıyız
Kurban olarak sunmuştuk
Güle bulanmış adamı,
Adına hiç şiirler yazılmamış idi
Şimdi bir şiirin tam ortasında can verdi
Biz ne bilelim, cahildik kör kütük
Olanlar,
Daha çok bir demirin kırılmasını andırıyordu
Gül damlıyor yaradan
Günün sonunda
Geriye kalan tek imge budur artık