Berk Sarıgül
@Berkm
3 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Selim Işık yalnızlığını Kelimelerle besledi. Kelimelerin an-
lamını bilmeden önce tanıdığı yalnızlığı Kelimelerin içinde
yetiştirdi. Eski yaşantılarının hastalığından yeni kalktığı sı-
rada, aldırışsız Kelimeler konuşurken, eski yaraların eski
Kelimelerinin göğsüne saplandığını duydu birden; sustu
kaldı. Kelimeler, yalnızlığını yaşamasına da bırakmadılar
onu. Her yandan kuşatıp saldırdılar. Kullandığı Kelimeler de
dönüp ezdi onu, soluksuz bıraktı.
“Önce Kelime vardı,” diye başlıyor Yohana’ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık… Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
