Belki sen de anımsarsın. Bir gece su isteyerek surekli sızlanıyordum, elbette susadığım için değil herhalde eğlenmek için olsa gerek. Bir kac sert gözdağından sonuç alamayınca beni yatağımdan aldın, balkona çıkardın ve kapalı kapının ardında üzerimde gömlekle bir süre yalnız bıraktın. Bu olaydan sonra herhalde uslandım ama iç dünyamda zarar gördüm. Dev gibi adamın, babamın, nerdeyse nedensiz olarak beni yatağımdan alıp balkona çıkarabilmesi yani onun için benim hiçbir şey ifade etmediğimi düşünmek, yıllar sonra da hep acı verdi bana.
F.Kafka