Hiç yalnız kalmamış biri, hep yalnız kalmış birine rastlar.
Bana bir kere bile gerçek anlamda dayak atmadığın da doğru. Ama bağırıp çağırmaların, yüzünün kızarması daha kötü oldu benim için. Bir insanın asılmasına benziyordu bu. Insan gerçekten asılırsa ölür ve her şey o anda biter ama asılması için gerekli olan bütün hazırlıkları izlemek zorunda bırakılır ve ancak ilmek boynuna geçirilmek üzere gözlerinin önünde sallanırken bağışladığını öğrenirse, bunun acısını yaşamı boyunca çekebilir.