Berna Narcı

Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde "Bu öyle olmayabilirdi! " düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
Reklam
"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim de ruhumun bulunduğunu öğrettin. "
Bir ümidim yok. Bu sondu. Artık hiç bir şeyin değişme imkanı yok, lüzumu da yok...
"Sana ihtiyacım yok ki benim! İnsan yalnız da mutsuz olabilir çünkü. "
Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı;çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
Reklam