Sen sanki gecenin karanlığı
Ondan mıdır karanlığı sevişim
Sen sanki sabahın gün ışığı
Ondan mıdır güneşi sevişim
Sen sanki biraz ben biraz da kendin
Ondan mıdır seni sevişim
3.45 am /20.11.2020
Aslında babalarımız bizi severdi, babam konusunda bundan eminim, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı. Onlara da hiç kimse bunu nasıl yapacağını göstermemişti. O garip zırhı ancak torunları aşabiliyordu.
Eğer etraf çok sessizse daha da kaygı verici oluyordu. Nefes alıp veriyor mu diye kulak kabartıyordum, kontrol ediyordum. Sabahları kapıyı açmak en ürkütücü işti, onu sağ bulup bulmayacağımı bilmiyordum.