Kitabın en çarpıcı cümlelerinden biri " Ben bir insandım". IŞİD'in insanlık dışı iskencelerine maruz kalmış henüz 10 yaşında bile olmayan Nergis'in kendini kayalıklardan attıktan sonraki sözleri.
Kitap her şeyden önce mükemmel bir "Ortaşark" eleştirisi. Bu topraklar harese ile sarhoş olanların toprakları. Amin Maalouf da Ortaşark insanını şöyle tanımlar: "Her şeye üzülen ama hiçbir şey yapmayan insanlar." Belki her şeye üzülüp hiçbir şey yapmamalarının, bu Mezopotamya umursamazlığının, sebebi binlerce yıllık kederdendir. Bu topraklarda toplu acılar çekilmeden geçen bir 10 yıl yaşanmış mıdır acaba insanlık tarihinde. Öyle ki bu nesilden nesile aktarılan kederli kaderler müthiş bir kültür doğurmuş, bu kültür ise Ortaşarklıların torunlarını kendine adanmış birer adak gibi, öylece kurban etmiştir.