Polotius ise köleye emretmişti: “Doktora bak... acele et...”
“Doktora ihtiyacım yok.” Vergilius bunu da elinde olmaksızın söylemişti.
“Bu konuda karar vermek sana düşmez.”
“Ben ölüyorum.”
Ve ne kadar büyürsek büyüyelim, isterse kollarımız akarsular gibi başka dallara ayrılsın, vücutlarımız ülkeler ve okyanuslar üzerinden dünyanın sınırlarına kadar yayılsın, isterse ay saçlarımızın arasına yerleşsin, kendimiz mekâna, kendimiz gecenin yıldızlı kubbesine, bir parıldayıp bir sönen rüya kubbesine dönüşelim, ister sonsuz mu sonsuz tek bir ışık kaynağı olarak kalalım, kendimizin dışında kalırız, dışlanmış olarak kalırız, hiçbir gece kucaklamaz bizi ve hiçbir sabah bize sarılmayacaktır artık çünkü sımsıkı bağlıyız, kaçışsız ve kaçış hedefi bulunmaksızın, kendi kendimize bile teslim edilmemişiz, çünkü kollarımız hiçbir şeyi tutup yüreğimize bastırmamış -