Büşra

Büşra
@Besteeemsu
İnsanların çoğu yaşanmamış bir hayattan ölüyor.
Kendimizinki hariç her acı, bize meşru ya da gülünçülük derecesinde anlaşılır görünür böyle olmasa duygularımızın değişkenliği içinde tek sabit şey matem olurdu fakat yalnızca kendimizin matemini tutarız.
Sayfa 34 - Metis·Kitabı okudu
Reklam
Kelamın sonsuz vecdi içinde yalnızca kendini dinlemeliydi kendi sessizlikleri için kelimeler ve sadece kendine ait pişmanlıklar için işitilebilen akortlar uydurmalıyd ama evrenin gevezesidir o, ötekiler adına konuşur, benliği çoğul biçimi sever.
Sayfa 24 - Metis·Kitabı okudu
Etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz... konuşanların sırrı yoktur. Ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır her birimiz sırları en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.
Sayfa 24 - Metis·Kitabı okudu
Sıkıntı, kendi kendine yarılan zamanın içimizdeki yankısıdır... boşluğun açığa çıkmasıdır ,hayatı destekleyen ya da icat eden o sayıklamanın kurumasıdır...
Sayfa 21 - Metis·Kitabı okudu
Aşırı hassas yalnızlıklarımız, ötekiler için ne cehennemdir! Ama hep onlar için, bazen de kendimiz için icat ederiz görünümlerimizi...
Sayfa 16 - Metis·Kitabı okudu
Reklam