Yoruldum yaşam denen anlamsız kavgadan
Dursun artık şu aciz kalbim
Ne yaşamaya hevesim kaldı ne de mutluluğa
Bir avuç toprak olasım var bu gece anne...
Anlatamadım , içimde ki yarayı
Derdi yüklenen kalbim can çekişiyor
Ölüm iki adım ötede gülümsüyor
Özledim kayıp giden çocukluğumu
Bir hayal gibi duruyor eski mazi...
Mutlu olmak ne haddime
Derd-u gamı yüklenmiş omuzlarım!
Tamamen bana aittir ( U ԅ F A L I )