Betul
@Bett00
3 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
"Gökyüzüne gitmek istiyordum ve yaşayanlar oraya gidemezdi."
”Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağıya sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.”
Doğrusunu söylemek gerekirse, içimdeki acıyı bir türlü dindiremiyordum. Sebepsiz yere zalimce sopa yemiş savunmasız bir hayvan gibiydim..
Glória hayallerime ne olduğunu soruyordu.
"Artık yoklar. Uzaklara gittiler..."
Ama yakında her şey yoluna girecekti. Çocukların yaraları çabuk geçerdi...
"Xururuca"
"N'oldu?"
"Ağlarsam ayıp olur mu?"
"Ağlamak asla ayıp değildir, sersem. Niye ki?"
"Bilmem, henüz alışamadım. İçimdeki kafes bomboş kaldı sanki..."