Çocuklar, tüm türlerin yavrularında olduğu gibi büyümek için çabalar. Doğanın güçlü dürtüsüyle -buna doğuştan gelen bilgelik deyin- çocuklar yetişkin olmaya, yetişkin toplumunun üyeleri olarak yerlerini almaya çalışırlar. Onların çabası, doğaları gereği ortaya çıkar. Bunun içlerine yerleştirilmesi veya dışarıdan etkinleştirilmesi gerekmez ve türlerin hayatta kalması için besbelli ki bu gereklidir.
Kişisel ilgi, içsel motivasyonu ateşler. Bir konuya ilgi duyduğumuzda ve onu ilgimizden dolayı incelediğimizde hızlı ve derinden öğreniriz ve öğrendiklerimizi aklımızda tutarız.
Zorlayıcı müfredat, öğrenmeyi baltalar çünkü insanlar doğaları gereği baskı ve kontrole direnir, özerkliği tercih eder. Ve tek beden herkese uymaz, gerçekten sadece birkaçına uyar çünkü insanlar sonsuz çeşitliliktedir.
Okullar, fabrika; çocuklar, hammadde; öğretmenler ise makineler olarak düşünüldü. Hammaddeler, düzeltme aşamalarıyla işlenir ve yol boyunca kalite kontrol testlerine tabi tutulur. Nihai ürün ise önceden belirlenmiş özellikleri karşılayan standartlaştırılmış genç yetişkinlerdir.