Betül Akça
@Betul_Akca
175 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Asude’nin her baktığı yerde bulduğu, düşünceli güzel adamın güzel anıları değildir. Bulduğu bir yıkılışın ardından kendi için yarattığı bir sessizliktir.
Reklam
O hayata parlak güneş altında başladığını sanan kadınlardandı ve henüz çok gençken öyle olmadığını anlayan kadınlardan. Böyle solgun değildi o zamanlar yüzü. Sevdiği şarkılar, sevdiği renkler vardı. Başka şeyleri de severdi, yürümek gibi, neşeli şeylerden konuşmak gibi.
Güzel sandığın o sözler, senin için söylenmiş sözler değildi. Her rastladığı hoş şeyler için cömertçe kullandığı, sıradan sözlerdi.
Hülyalı çocuktum ben. Rüyalı, suskun çocuktum. Hayata katlanan bir kadın anlayamazdı benim içimde biriken şeyleri. Ben bile unuttum sonra, kaybettim. Yalanladım.
Ara sıra çıkarıyorum o gizlediklerimi kalbimin en derin yerinden. Yanımda, kimselerin olmadığı, kahkahalarımın, gülüşlerimin bittiği zamanlarda. Ben çeşit çeşit gülüşlerimle ünlüyümdür. Hep neşeler gezdirmişimdir yanımda. Benimle birlikte olanlar, en çok neşemi severler, bilirim. Çünkü hüzünlü suskunluklar, ağlamaklı duruşlar insanlara kendi küçük acılarını hatırlatır. Oysa herkes unutmak ister bir yanıyla kırık anlarını.
Reklam