Yakında bahar gelecek. Daha erken sabah olacak. Daha uzun yürüyeceğim. Daha çok hatırlayacağım. Hatırladıkça solacak hatırladıklarım. Eksildiğimi hissetmek daha çok koyacak bana.
Umman hiç seramik yapmadı. Abimin hikâyesinde ona neden seramik yakıştırmış olduğunu düşünüyorum. Bir tek ateş geliyor aklıma. Ancak yanarak katılaşan, böylece kanıt haline gelen, katılaşıp kırılganlaşan bir aşkı mı ima etmek istedi? – Yandın, var oldun ve bir gün kırılacaksın.
Öyle ya, kim sevişirdi acıları olmasa
Kim bakardı uzağa köpekleri saymazsan
Kim ne derse desin ben bugünü yakıyorum
Yeniden doğmak için çıkardığım yangından