İnsan denen bilinmeze mektuplar gönderdik biz. Üstelik yanıt beklemeden. Yaşamak adına başka çaremiz olmadığından; gelecek adına başka çaremiz olmadığından;’insan olmaktan başka’ çaremiz olmadığından…
Diyelim hayatı logaritma cetvelleri gibi düzenlediniz. Herkes ölüme dek nasıl yaşayacağını, nerelerde neler yapıp, nelerle karşılaşacağını en başından biliyor. Hayatın hiçbir riski kalmadı. İnsanı bilinmezin korkusundan kurtardınız. İyi ama beyler, içinizden birisi çıkıp da ‘benim canım sıkılıyor’ derse ne yapacaksınız.