“Her insanı zorlayan o kaybolmuşluk hissinden bir an önce kurtulmak isterdim. Rüzgara kapılmış bir yaprak parçası olmaktansa, yönünü belirleyebilen, rotasını ve etki alanını keşfetmiş bir insan olma haline daha önce ulaşmak isterdim. Ne kadar önemli olduğumu, esas meselenin benim özümle kendim arasında kurduğum ilişkide yattığını keşfetmek isterdim.”
“Bir ruhun kendini özenle uzak tutmaya çalıştığı kaçamak sözler ve beyaz yalanlar, hiç kimse farkına varmasa da ünlü bir ressamın kendi gözünden kaçmayan fırça dokunuşları karşısında duyduğu huzursuzluk gibidir; eylemler bir kez yalana dönüştü müydü ruh bunları tıpkı bir resimde yapılan ufak tefek düzeltmeler gibi üstünde taşır.”
Sayfa 150 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu