“Sahip olduklarının kıymetini bil,” demişti Tırnaksız Emire, giderken. “Eşya olur, para olur, insan olur, memleket, ülke olur fark etmez... Kırılgandır onlar, değer vermez, özen göstermezsen küser, terk ederler seni. Uçup gidiverirler ellerinden. Farkına bile varamazsın. Ancak sonradan çok ararsın.”
Hâlâ o günkü gibi evini eşyalarını, hayatını seviyor Sevda. Keşke Emire yanına taşınsa, ya da biraz daha uzun yaşasaydı.
Ancak kaderin değişmez kuralıdır, önce zarif ruhlar ölür.