Tatlı Betüş
@BetusT
107 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
... bir işe ihtiyacı vardı; fakat öyle bir iş olacaktı ki bu, insanın ruhunu, beynini, her şeyini satın almaya kalkışmayacaktı.
Sayfa 73
Reklam
Yoksulluk, insana düşünme yeteneğini kaybettiriyordu; parasız olmak, para ile bütün ilişkilerin kesilmesini sağlamıyordu ne yazık ki. Tam tersine; (orta sınıfın deyimiyle) «geçinecek kadar» para temin olunmadıkça, paranın umutsuz bir kölesi olmaya mahkûmdu insan.
Sayfa 68
öyle hissediyordu ki; eğer insan parayı gerçekten hor görebilirse, iyi-kötü yaşayıp gidebilir. Tıpkı havadaki kuşlar gibi... Ancak unuttuğu bir şey vardı: Havadaki kuşların oda kirası ödemek zorunda olmadıkları...
Sayfa 63
Buydu işte paraya tapmak; Ev-bark sahibi olmak, hayatta başarı kazanmak, penceresinde kılıç çiçeği bulunan bir sayfiye evi karşılığında ruhunu satmak! Ne hayat! İnsanın bunlardan, para çirkefinden kurtulması gerek!
Sayfa 65
Gordon, hayatta hiçbir zaman paraya sahip olabileceğine inanmıyordu. Bunu kabullenmişti, öyleyse? Öyleyse hayatta başarı kazanmaya çalışmanın, bunun için uğraşmanın hiçbir yararı yoktu. Tam tersini yapacaktı: Hayatta başarı kazanmamaya çalışacaktı. «Cennette hizmet etmektense, cehennemde hüküm sürmek evlâdır.» Böylece, daha on altı yaşındayken Gordon’un tuttuğu saf belli olmuştu: Para tanrısına karşıydı, ona savaş ilân etmişti. Fakat gizlice tabii...
Sayfa 61
Reklam