Bana kendini anlat. Korkularını, dileklerini söyle bana. Aşktan ne bekliyorsun? Dostluk mu? Al, istediğin kadar.. Yüreğimi apaçık önüne seriyorum işte! Orada sevdiğin, istediğin ne varsa al,
senin olsun. Sana arzularıının ötesinden sesleniyorum
İnanamıyorum, sen var mısın? İnanamıyorum bir türlü. Tuttuğum ellerin mi? Öptüğüm dudakların mı? Kim bilir? Belki de yoksun, ben bir rüya görüyorum, biraz sonra uyanacağım. Her şey ansızın silinecek. Ne saçların kalacak ortalıkta, ne gözlerin. Yine kahredici yalnızlığıma döneceğim. Biraz daha yıkılmış, biraz daha sensiz.
Karşılaşmamız kaderdi belki. Ama çektiğimiz çiledir. bizi birbirimize yakınlaştıran, o korkunç ümitsizlikler, büyük çaresizliklerdir.
Acılarımızı yetirmiyelim.