Ve yine bir tarih artım. Aklı mantığı terkettiğim gündür dedim. Yüreğime koca bir yük yükledim adına da intikam dedim. Ve kendi kendime bir cani inşaa ettim...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şimdi düştüğüm yerden herkesi aşağı çekecektim. Şunu iyice öğrenmiştim. Korku daima insanı boyun eğmeye, her şeye eyvallah etmeye mecbur bırakıyordu. Sevgi, her nesnenin altında bir iyi niyet tohumu arıyordu. Cesaret dirençti. Gözü karalık bana göre güç demekti. Beden, yalnızca cesaretten güç alıyordu.
Üşüyordum. Bu dünya beni ısıtmamaya yeminli miydi? Bunu ben onlara borçluydum. Peki bana ilgiyi, şefkati, merhameti kim borçluydu? İnsanlığı bana kim borçluydu?
Çünkü her insan, umudunun genişliği kadar özgürdür. Umutsuzluğa ettiği sükut kadar da hapistir hayata...
Gülse de ağlasa da yaşamaya mecbur insan. Hayatı sevmeliyiz çünkü başka şansımız yok.