Deniz İleri

Deniz İleri
@Beyfendi32
Bakıpla görmek arasındaki farkı anlatmak mı dersin ; inşallah bir gün.
Isparta
Isparta, 10 Temmuz
11 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı

Deniz İleri

, bir kitap okudu
Puan vermedi·632 syf.·
3 günde okudu
·
2019 62. kitabı
İvan Gonçarov
8.7/10 · 49,9bin okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oblomov arkadaşının arkasından bakarken şöyle geçiriyordu içinden: "Batmışsın sen sevgili dostum, kulaklarına kadar batmışsın: Dünyada kendinden başka her şeye hem kör hem sağır hem de dilsizsin... İnsanların arasında kırk takla atarsın; işinle, rütbenle övünürsün... Bizde buna da meslek diyorlar işte! Bunun için de zekâya, irade gücüne, duyguya hiç gerek yok... Neye yarar ki bunlar? Gereksiz lüks şeyler! Yaşadığı kadar yaşayacak ama içinde çok şey kıpırdamayacak... Ama dairede on ikiden beşe kadar çalışacak, sekizden on ikiye kadar da evde... Vah zavallı!"
- Ah! Ne hayattır bu! Şehrin gürültüsü ne berbat bir şey! Özlediğim cennete ne zaman kavuşacağım? Ne zaman doğduğum kırlara, ormanlara kavuşacağım? Bir ağacın altında otlar üstüne yatıp, yaprakları arasından güneşe bakmak, dallara konan kuşları saymak isteği içine doldu. Pembe yanaklı, güneşten yanmış boyunluk, çıplak dolgun kollu bir hizmetçi kız yemeği getiriyor, çapkın gözlerini utangaç utangaç önüne dikerek gülümsüyordu...
Derdi ki : "İnsan hayatının normal amacı dört mevsimde de, yeni hayatın dört çağında da fazla hoplayıp zıplamadan yaşamak ve son güne kadar hayat kadehinin hiçbir damlasını israf etmemektir. Ağır ağır yanan bir ateş, ne kadar şairane olursa olsun şiddetli bir yangından daha iyidir. " Sonuç olarak şunu eklerdi:" Bu düşündüklerimi gerçekleştirmekle mutlu olacağım, fakat fazla umudum da yok, çünkü bu çok zor bir iş. "
Tutku! Tutku yalnız şiirde, sahnede güzeldir ; orada aktörler, hançerlerle, geniş mantolara bürünüp gezerler, öldürenler ölenlerle birlikte gidip akşam yemeği yerler... Tutkuların sonu böyle gelse iyi ; oysa her sefer arkalarında duman ve yangın kokusu bırakıp giderler, mutluluk değil. İnsanlar onu hatırladıkça utanır ve saçlarını yolmak ister.