“Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda; yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu.“ alıntısını görüp okumak için delicesine meraklandığım kitap. Mükemmel bir cümle değil mi? Ba-yıl-dım.
Kitap toplamda 36 mesel yani atasözünden oluşuyor. Beni en çok etkileyen meseller ise: Dostum, Uyurgezerler, Yüzler, Bir Ot Filizinin Dedikleri ve Kusursuz Dünya oldu. Bazı meseller yarım sayfayken bazıları iki üç sayfayı buluyor. Ancak inanın derinliklerinin uzunluklarıyla hiçbir alakası yok. Mesela Uyurgezerler meseli yarım sayfa ama mükemmel etkileyici, anlamlı. Halil Cibran’ın okuduğum ilk kitabı ve son olmayacağını garantiledi.
Öylesine güzel, derin anlatılardan oluşuyor ki incecik olmasına rağmen birçok farklı etki bırakıyor insanda. Düşünüyorsunuz, içleniyorsunuz, üzülüyorsunuz, heyecanlanıyorsunuz, aydınlanıyorsunuz ve daha nicesi. Yüzeysellikten uzaklaşmak, gerçeğin peşine düşmek ve arayışta olmak; yalnızlık ve özgürlük gibi kavramlar her bir mesele ince ince işlenmiş.
Buraya hepsini yazmak, alıntı yapmak ya da ne bileyim fotoğraflarını paylaşmak gibi birçok düşünce geçti içimden ancak kendimi frenledim. Gidin, okuyun ve en azından bir meseli bir arkadaşınızla, size o meseli andıranla paylaşın. Okuyacak olan herkese iyi okumalar dilerim :)