Beyza varankaya
@Beyzaav
Dünyada insanı gerekli kılan tek şeyin sevgi olduğuna kuşku yok.
Reklam
Korku ,bir mahzene girerken kapının kapanabileceğini düşünerek endişelenmekti. Umutsuzluksa o kapının kapanıp üstüne bir de kilitlenmesi demekti.
Benim burada ne işim var diye düşündüğünüz oldu mu hiç ? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de ,her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuz muş gibi hissettiğiniz ? Üstelik dışarı çıkmanı sağlayacak bir çok yol olduğunuda biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış ,dışarıda görüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz.Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil , bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendini de kızgınsınız oldu mu hiç ? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
Gitgide büyüyen umutsuzluğu , taşıyamayacağı kadar ağır bir yük gibiydi .
‘Yaşananlar yaşanmıştır ve insan yoluna öğrendikleriyle devam etmelidir.’