" Bütün bu " siz" ler, "iz" ler, "uz" lardan sıkılırım ben. Yapmacık, fazlalık gibi gelirler bana . İkinci konuşmamda "sen" diyemeyeceğim biriyle bir daha konuşmam. Ne dersin(iz)?
- Galiba sizi anlıyorum.
- Yanılıyorsun. "siz" anlanamaz, "sen" anlanır. bazı kitaplarda "sizi seviyorum" u okuyunca gülerim. sanki "siz" sevilirmiş! "sen" sevilir, değil mi?.."