Beyzade
@Beyzadeeee
20 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Ve masada oturan ben, bir bağlantı kuramıyordum. O kadar çok farklı dünya vardı ki; ama benim uzağımdaydılar. Ne onları birbiriyle birleştirebiliyor ne de onlarla aramda bir temas olduğunu hissedebiliyordum. Gençliğimin o kadar çok saatini durup dinlenmeden onları karşılaştırarak geçirdim ki.
Reklam
Duygularınızı, kederin sunduğu güçlü mikroskopla incelerseniz, onların geniş yüzeylerin üzerinde incecik varaklar gibi gerildiğini görüp şaşırırsınız. Biz zavallı çocuklar da yüzeyin her yerine, dünyadaki bütün dağlara ve okyanuslara serpilmiş bu atomları aramayı hep görevimiz bildik. Böyle önemsiz düşüncelere geçirdiğimiz zamanı hatırlamak ne acı…
Ama iyi düşünmek için esasen yalnız kalmak gerekir. Bu temel şarttır, yalnız kalmayı bilmek gerekir. Yalnız kalmayı bilmeyen milletlerden fazla bir şey çıkmaz. Meselâ iyi düşünür çıkmaz. Maalesef biz Türklerin böyle bir kabiliyeti yok, bu yüzden de bizden iyi düşünür pek çıkmıyor. Aptal olduğumuz için mi? Estağfurullah. Ama şu var; Türk yalnız kalamaz, milletimizde böyle bir huy yoktur. Beraber ders çalışır, beraber yazı yazar, beraber gezmeye gider, beraber aylaklık eder… Türkler sinemaya bile tek gitmez; yalnız kalmayı bilmez, sevmez. Yalnız olmamanın getirdiği garantiye, yani tehlikeden uzak yaşamanın konforuna güvenir ama bu da yaratıcılığı öldürür. Ama işte bu garanti de yaratıcılığı sakatlar, iş çıkarma kabiliyetini azaltır.
Yalnız kalamayan insanın düşünce ve gözleme kabiliyeti yarım oluyor. Bu yüzden ben insanlara yalnız kalmayı öğrenmelerini öneriyorum. Yalnız kalmayı bilmek iyidir, önemlidir. Türkiye gibi bir yerde avantajdır. Zira evlilik müessesesi bile bizde yalnız kalmamak üzerine kurulmuştur. Halkımız evliliğin gerçek mahiyetini anlamaz. Evlenince, kumrular gibi dip dibe oturmaları gerektiğini zanneder. Öyle şey olur mu? Biraz da birbirinden ayrı duracaksın. Nefes alacak, aldıracaksın. Evlilik sürekli dip dibe duracak, yan yana yürüyecek bir şey değildir. Çok açık ki bunun da artık anlaşılması lazım.
“İnsanlara katlanabilmek için, insanın kalbindeki yeri açması gerekir. Bu liberal bir şeydir.
Ama liberalden daha fazla da bir şey değildir.
İnsan, perdeli pencerelere ve kapalı panjurlara sahip asil konukseverliğe meyilli kalpleri bilir. İnsanlar, en iyi odalarını kullanmazlar.
Peki, neden böyle yaparlar?
Çünkü, “katlanmak” zorunda olmadıkları misafirler beklerler…”
