Ezilmiş bir çiçekten yitip gitmiş baharının mis kokulu mucizesi nasıl anlaşılmazsa, Madame de Prie'nin tarih olmuş yazgısının tutkulu coşkusu da sezilmiyordu bu satırlardan.
Kuşku bir kez kalbe düştü mü, insanın içini aç kurt gibi kemirirdi. Ne var ki sevda da öyle... Hele ikisi bir aradaysa insanın aldığı her nefes bir sınava dönüşürdü.