Beyzanur Parlak
@BeyzanurP
Çiçekleri birkaç gün sulamazsan ne olurlar bilirsin. Yaprakları güçsüzleşir, ışığa doğru yükseleceklerine kederli bir tavşanın kulakları gibi aşağı sarkıverirler. İşte, o günden önceki yıllarda benim yaşantım, susuz kalmış bir bitkininki gibiydi. Gecenin çiği bana ayakta kalabileceğim kadar besin vermişti, bunun dışında hiçbir katkı yoktu. Ancak ayakta duracak gücüm kalmıştı o kadar. Kendini toparlaması için çiçeği bir kez sulamak yeter, hemen dirilir yaprakları.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Emin olduğum tek şey, çevre görünümünün buralarda yaşayan insanların kişiliğini etkilediğidir.
Sonra o hanıma, nerede bir şiddet olayı yaşanmışsa atmosferinde bir şeylerin sonsuza dek değiştiğini anlattı. Hava dinginliğini yitiriyor, bozuluyordu ve bu bozulma ortamın yumuşamasını sağlayacağı yerde başka felâketlerin oluşmasını besleyecek bir güç oluşturuyormuş. Anlayacağın kan dökülen bir yere, tekrar tekrar kan dökülecektir, demek oluyor bu.
Gerçeği söylemek gerekirse kaplıcaların yararına pek inandığım yoktu. Buraya gitmeye karar vermemdeki en büyük etken yalnız kalma arzumdu. Geçen yıllarda olduğundan farklı bir biçimde kendi kendimle baş başa kalacaktım. Çok acı çekmiştim. İçimde ölmeyen hiçbir nokta kalmamıştı, yangından sonra kömürleşmiş bir kır gibiydim. Yağmurla, güneşle, havayla, altta kalan o pek az canlı doku yavaş yavaş yeşerecek bir enerji bulabilirdi.