Sevgi, kişiyi diğer insanlardan ayıran duvarları yıkan, onu diğerleriyle birleştiren, insanın içindeki etkin güçtür. Sevgi kişinin soyutlama ve ayrı olma duygularını yenmesini sağlar, kendisi olmasına, bütünlüğünü yitirmemesine yol açar. Sevgide, bir olan iki varlığın, iki ayrı varlık olarak da kalmalarını ikilemi yaşanır.
Sevgi olmadan insanlık bir gün için bile var olamaz. Ne var ki, insanlar arası birliği başarmaya "sevgi" adını verdiğimiz zaman kendimizi bir dolu güçlüğü içimde buluveririz.