Baharsayak
@Bhrsyk
24 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bugünün insanı, en kalabalık ortamlarda bile yalnız hissediyor. Elinde bir ekran, gözünde yorgunluk, dilinde yüzeysel cümleler... Her şey var ama hiçbir şey tam değil. Kalpler dolu değil, kafalar ise sessiz çığlıklarla meşgul. Artık insanlar konuşmaktan çok susmayı seçiyor; çünkü kimse kimseyi dinlemiyor, anlamıyor.
Bağ kurmak kolaylaştı sanıyoruz, ama aslında temas etmeyi unuttuk. Parmaklarımızın ucunda binlerce "arkadaş" var, ama bir omuz aradığımızda kimse yok. Güven az, samimiyet sahte, sevgi ise çıkarla ölçülüyor. Modern yaşam bize her şeyi sunar gibi yapıyor ama ruhumuzdan bir şeyler eksiltiyor her geçen gün.
İnsanlar artık görünmek istiyor, gerçekten var olmak değil. Bir profil fotoğrafının ardına saklanan koca bir hayat... Gerçek duyguların yerini emojiler alıyor, kırgınlıklar "görüldü"de kalıyor, sevinçler bile filtreleniyor.
Ve en acısı şu: İnsanlar içten değil, hesaplı davranıyor. "Ne kazandırır?"sorusu, "Ne hissediyorum?"un önüne geçti. İnsanlık hâlâ var, ama derin bir uykuda sanki...
Onun gözlerinde kendisine karşı hâlâ sevgi vardı ama bu sevgi, geçmişteki o parlak, sıcak, tutkulu sevgiden çok uzaktı. O sevgi artık huzursuz bir acıya, sessiz bir kabullenişe dönüşmüştü. Sevginin içinde bir zamanlar barındırdığı umut, şimdi yerini korkuya bırakmıştı. Kalpleri birbirine hâlâ yakınken, ruhları çoktan uzaklaşmıştı.