Uzandığımız zeminden görebildiğim tek yer beyaz bir tavan şimdi
Ve ben, ölmek için doğmadım, doğmak için öldüm.
Hepiniz gibi…
.
.
Wattpad - BiCeruVar
Çizgi Studio - BiCeruVar
Kitappad - BiCeruVar
Gece her şeyi örter.
İşlenen günahları, sızan kanı ve ruhun en kuytu köşelerini sinmiş o soğuk tereddüdü... Karanlık çöktüğünde dünya yalancı bir sükunete bürünür; gökyüzü, yerdeki pisliği gizlemek için siyah bir kadife sererdi. Ama gece, aslında bir örtüden ziyade bir aynaydı. Işıklar söndüğünde, sadece kendi canavarında baş başa kalırdın. Bizim dünyamızda güneş hiçbir zaman tam olarak doğmaz, yıllarca gölgelerin yer değiştirmesini izlerdik. Hakikat ancak geceye hükmedebilenlerin avuçlarında şekillenirdi. Ve bu gece, hakikat bir kurbanın feryadıyla yırtılacaktı.
Ancak kurbanın kim olduğuna, yine gece karar verecekti.
Ölüm dediğimiz mutlak son, Arkana'nın üzerine çekilmiş gri ve ağır bir perdeydi. Kaçınılmazdı, her nefesimizde ciğerlerimize dolan o keskin ayazla biraz daha yaklaşıyordu. Er ya da geç herkesin kendi karanlığına teslim olacağını biliyorduk. Altı kişilik bir zincirden ibaret görünebilirdik ama biz, her halkası birbiriyle dövülmüş yıkılmaz bir düzendik.