Uzandığımız zeminden görebildiğim tek yer beyaz bir tavan şimdi
Ve ben, ölmek için doğmadım, doğmak için öldüm.
Hepiniz gibi…
.
.
Wattpad - BiCeruVar
Çizgi Studio - BiCeruVar
Kitappad - BiCeruVar
Umuttan nefret ettiğimi fark ettim o an. Çünkü umut, insanı en savunmasız yerinden yakalıyordu. Daha alışamadan, daha yüzüne bile bakamadan birini kaybetme ihtimali... Bu kaderle yapılan kirli bir pazarlıktı.
Bu bana öğretilmemişti.
Ne kitaplarda vardı ne de bana öğretilen disiplinlerin içinde. Bir İmparatorun ne yapması gerektiğini bilirdim ama bir adamın, kalbi paramparça olmuşken ne yapacağını kimse öğretmemişti
O son cümle...
Ne bir vaat gibiydi ne de bir özür. Geç kalmış bir gerçeğin, artık geri alınmayacak bir ihtimalin itirafıydı sadece. Söylediği anda bile geçmişe aitti. Bugünü onarmıyor, yarını kurmuyordu. Sadece insanın içini oyuyordu.
Biz evli olurduk.
Biz olurduk.
Biz
Ben bir Alatav'dım. Kanımın zehirli olduğuna inanılmıştı, gözlerimin kor, dilimin yılan, kalbimin har olduğuna. Beni böyle ezberlemişlerdi. Ben de bir noktaya kadar buna inanmıştım. İnsan, kendisine anlatılan hikayeyi uzun bir süre dinlerse bir gün o hikayenin kahramanı olduğuna inanıyordu. Şimdi ise o hikaye, paramparça olmuştu. Aynaya baktığımda gördüğüm şey ne masum biriydi ne de canavardı. Arafta sıkışmış biriydi.