Ceren Öztürk
@BiCeruVar
Uzandığımız zeminden görebildiğim tek yer beyaz bir tavan şimdi
Ve ben, ölmek için doğmadım, doğmak için öldüm.
Hepiniz gibi…
.
.
Wattpad - BiCeruVar
Çizgi Studio - BiCeruVar
Kitappad - BiCeruVar
55 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Yeter Bildiklerimiz Be!
Bir aile, üç erkek kardeş...
Zamanın yendiği, icine hapsettiği sırlar... Mesele sırlar değil de kalabalık içinde tek başına olmak. Her hafta bir kardeşte topluca yenilen aile yemekleri... Oysa herkese, "Oh ne güzel aile bağları." dedirtecek bir görsel ama sahiden ne güzel mi? "İşler nasıl gidiyor?" demek yeterli mi mesela o güzel aile bağlarına... Her bir karakterin dili var sayfaların içinde. Ölü de konuşuyor, diri de. Bir süre sonra haklı haksız bitiyor, çünkü herkes kendine gore haklı oluyor. Dert herkeste varda herkes kendine ait olanı daha büyük görüyor. Fakat benim için Nurten'in yeri başka bu kitapta. Aklamaya çalıştığı, kalbinde bilse de yuttuğu, "Çok bilmekte iyi degil, söyleme bilmeyeyim." diyerek kalbini karartmayı değil, kendini iyi etmeyi bildiğinden...
Ne Malum Selime Teyze ve Meltem1000Kitap
Hani içinizde çok yalnız dışınızda ise çok ıssız olduğunuz vakitler vardır. Dinleyen olmaz, dinleyen de anlayamaz. Bakar öylece, akıl verir de görmek istemez. İşte 
Altı Harfli Bir Tatlı öyle bir kitap. Meltem ve Selime teyze var. Anlaşılmamışlar. Dinleyen de sözde dinlemiş. Çokken yok olmuşlar, dönüp dolaşıp birbirlerine denk gelmişler. Birinin anne ve babası yok. Var ama yok. Diğerinin ise bir selam sabah verecek çocukları. Yine onlar da var ama yok. Okurken insan düşünüyor istemsizce. Cümlelere bakıyor da ikisi birbiriyle konuşurken, sana konuşuyorlar gibi geliyor. Yaşlılık ne meşakkatli iş anlıyorsun. Yalnız bir çocuk çevresi kalabalıkta olsa ne kadar yalnız görüyorsun. Anlaşılmanın, dinlenmenin değeri çırpınıyor göğsünde. Sonda ise rahat bir soluk alıyorsun ama Selime teyze ne yaptı hala merak ediyorsun... Kader be Selime teyze... Ne malum bizim de sizi anlamayacağımız? Ne malum sizin de bizi akıllandırmayacağınız...
Ah! Ok değdi!Duygu ve Düşünce
Kitap, tarih, soydur... Fakat hepsinin ötesinde destandır Deli Kurt.
Tarih okuyamayana okutur, kalpte sızı bırakır, boğazda ise yarım kalmışlığın o acı yumrusunu...
Geçmişi gizle kaplı, geleceği artık yok olmuş bir yeşil ışıktır Murad, namı diğer Deli Kurt. Bilegi sağlam bir Osmanlı şehzadesinin deliliği, sevdası, hüznü, tutsaklığı, özgürlüğü fakat en çokta ızdırabıdır...
Şeytanı ağlatmış, kalbi olmayan bütün Gökçen kızlarının acı vedasıdır...
Okumayan anlamaz, okuyan ise içinden çıkamaz...
Yıkıntıların Arasındaki DünyaDuygu ve Düşünce
İkinci Dünya Savaşı sırasında Londra'da olsaydınız neler olurdu?
Her şey Farringdon İstasyonunda duran bir trenle başlardı...
Pek bilmediğiniz bir yerde, annenizin yakın arkadaşının evine kısa süreli taşınırdınız, savaş yüzünü henüz göstermemiş, bilincine varmamış olurdunuz...
Kurduğunuz hayaller varken çalışmaya başlamak için elinizde bir tavsiye mektubu dahi olmazdı.
Ve karşınıza annenizin yakın arkadaşı Bayan Weatherford bir fırsat çıkarırdı.
Primrose Hill Kitapçısı'nda tavsiye mektubu alabilmek için altı aylık fakat tükenmek bilmeyen bir çalışma serüveni...
Üstelik hiç kitap okumamış biriyken, tadını almamış, içindeki öyküye ve dünyaya asla kapılmamışken...
Öyle bir kitaptı ki, iyi ki Grace kadar geç tanışmadım kitaplarla, dedim...
Birleştirici gücünü bir kez daha anladım sayfaların.
Her bir karakteri değerli, acılı, sancılı... Hepsi ama hepsi başka bir suret ve farklı bir yüzümüz...
Savaşın ortasında, yıkık dökük binalar arasında, verilen binlerce kayıpla, Londra'da kendini bulan bir kadının hikayesi...
Artık Londra'nın Son Kitapçısı Evans & Bennett in hikayaesi...
Yıkıntıların arasındaki umuda tutunanların hikayesi...
Acının Anıtı HaticeDuygu ve Düşünce
Acıların anıtı gibi Hatice. Kalbinde ince sızı, bir türlü ulaşamadığı dört direkli Gülcemal'i, kumanne olan Hacer'i, cümbez de sallanması, kalbinde saklanması...
Distopya olsa, okudum geçtim, dersin. Ama gerçek işte. Öyle denilip geçilmiyor... Her bir cümlesi geçmişi de şimdiyi de acıtıyor...
Eskidenmiş, demek vardı unutmak icin kitabı. Biliyorsun ki hala var, diyemiyorsun. Bu kitapta ırkta yok oluyor, köken de... Bir tek kadın olmak kalıyor elimizde.
Neyse ki Hatice'ye, Suların Sultanı diyorlar, Süleyman'ı aklının köşesine kazıyorlar, Lâl diyorlar ve Gülcemal'e yüzen balık oluyor en sonunda. Kurşuni, parlak bir balık... Beyaz ağlara takılan bir balık...