Göklerin merhamet dolu olduğuna inanıyorum. Bizse, umacı korkusuyla yorgan altına kaçan çocuk gibi, nefsimizin beton çatısını tepemize çekmiş, yaşamayı öldürüyoruz! Yağmurun yalnız suyunu toplayabiliyoruz; ruhundan uzağız! Halbuki ne güzel isim koymuşlar ona: Rahmet.
Her an değişim, her an yenilenme.
an be an gelip geçmeler içinde yaşıyoruz
"Ben kimim? Neden buradayım?
Nereden geldik, nereye gidiyoruz?"
Elindeki kitap, bu esaslı sorulara mütevazı bir cevap arayışıdır.