Şey•
@BiSeyda
Artık öğrendiği bir şey vardı: Başkalarıyla paylaşılmayan zenginlikler insanı mahvediyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çeşit çeşit yalnızlık vardır. Momo'nunki çok az kişinin bildiği ve çok az kişinin dayanabileceği bir yalnızlıktı . Bir hazine sandığının içine kilitlenmiş ve hazine her gün çoğala çoğala sonunda onu boğulacakmış gibi hissediyordu. Hiç bir çıkış yolu yoktu.Kimse ona ulaşamıyor ve o da kimseye varlığını gösteremiyordu. Dağ gibi bir zaman yığınının altında bunalmış kalmıştı.
"ARTIK KİMSE YOK."
"Nasıl olur?" Momo'nun dudakları titriyordu. "Hepsi gitmiş olamaz. Her şey, var olan her şey..."
Kassiopeia'nın sırtında şu sözcük belirdi: "GİTTİ."
Yaşamında ilk kez Momo bu sözün ne demek olduğunu bütün şiddetiyle anlamıştı. Yüreği sıkıştı.
"Ama," dedi, "ben hâlâ buradayım..."
"Acaba ortalıkta bulaşıcı bir delilik mi var dersiniz?"
İhtiyar Beppo başını sallayarak onayladı.
"Evet, kesinlikle bir tür salgın olmalı bu!"