Agul
@Bi_yrd
2 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“Derken ruhu yeniden derin bir huzurla doldu, Veronika bir kez daha yaldızlı gökyüzüne ve odayı tatlı bir ışıkla dolduran sevgili yeniaya baktı. Bitimsizlikle sonsuzluğun el ele yürüdüğü izlenimini yaşadı yeniden: Yalnızca birine baksanız bile, örneğin sınırsız evrene; ötekini, hiç bitmeyen, hiç geçmeyen, hep Şimdi olan Zaman’ın varlığını da seziyorsunuz; yaşamın tüm gizleri hep burada.”
Reklam
Puan vermedi·360 syf.·
17 saatte okudu
·2020 17. kitabı
“Ah, fakat ölüm olmasaydı dünya ne müthiş bir cehennem olurdu!” diye kalbi sıkıştı.
