Gülşah'
@Biadetanormal
Çaresizlik kahramanları yıkıcı, yadsıyıcı olmaya iter. "Devam ettim içmeye, kendimi mahvetmeye. Dumanlı gözlerle, eriyip gidişimi seyrettim. Bütün düzeni yıkacaktım, onlara gösterecektim... serserinin biri olacaktım." Yaşanan süreç özyıkımdır. Ancak hedef çevredir.
Sayfa 9
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
yaşam savaşı
Kitaba başlarken bu kadar ilgimi çekeceğini düşünmemiştim ama gerçekten insanı meraklandırıyor.
Annesinin vefat etmesi üzerine Jess'in velayeti, yıllardır görmediği babasına veriliyor. Uçsuz bucaksız, babasının kulübesinden başka hiçbir yapı olmayan bir ormanda babasıyla yapayalnız kalıyor.
Öncesi ve Sonrası başlıklarıyla okuyoruz kitabı. Babasının ölümünden öncesi ve babasının ölümünden sonrası. Ormanda kimsesiz kalan Jess, bir gün biri gelirse ne olduğunu bilsin diye bir deftere neler yaşandığını yazıyor.
Olayları tamamen Jess'in gözünden okuyor olmak güzeldi. Zihni neden, nasıl sorularıyla doluyken bir yandan da nasıl hayatta kalacağını bulmaya çalışıyordu. Hayatta kalacak mı yoksa bir noktada pes edip kafasına mı sıkacak diye merak ederek okudum. Bence siz de merak edeceksiniz.
Ruh hâlimle alakalı büyük ihtimalle ama bir noktada sıkıldım. Tam olarak sıkılmak da değil ama elimden bırakamadığım bir kitap değildi hani. Sanırım biraz boğucu, yorucu bir konu olmasından kaynaklı. Böyle kitaplarda aralara serpiştirilmiş komik anlar kitabı kesintisiz okutur normalde ama kitapta böyle bir komedi unsuru yoktu: ormanın içinde yapayalnız kalmış bir kız hayatta kalmaya çalışıyor. Gerçi Bo var, Jess'in babasının köpeği. Ama sonuçta o bir insan değil.
Çok beklentiniz olmadan başlarsanız daha iyi olur. Şimdiden iyi okumalar.
Juniper Tepesi, serinin ikinci kitabıymış. Konusu (bebekli bir kadının çabası) ilgimi çektiği için okumak istedim. Çerezlik bir kitap olduğunu düşündüm ve gerçekten öyleydi.
Baş karakter Memphis, henüz iki aylık oğluyla birlikte yaşadığı yeri terk edip yeni bir hayat kurmaya çabalıyor. Kiraladığı çatı katının sahibi Knox ise bir yerden sonra geceleri oğlu Drake'i uyutmasına yardım ediyor.
Kitabı okumak istememin sebebi Knox'un geceleri Drake ile ilgilenmesiydi. Sanırım aile samimiyeti hissetmek istedim. Kitap da bunu hissettirdi.
Memphis de Knox da bazı şeyler yaşamış yetişkin insanlar. Çabalayan, vazgeçmeyen, devam eden karakterler.
Kitap ahım şahım bir kitap olmayabilir bilmiyorum, bu tarz kitapları pek okumuyorum, ama elimden bırakamadım ve başlayalı bir gün bile olmadan bitirdim. Kısacası güzel, insanı rahatlatan çerezlik bir kitaptı.
Serinin devam kitaplarından emin değilim ancak Talia'nın hikayesini merak ediyorum. Belki onu da okurum.
